นินทา

"แมร่งเอ๊ย...เซ็งชิปโป๋งเลยวะ"

สมปองเดินเข้ามาร่วมที่โต๊ะน้ำจันทร์ ในผับแห่งหนึ่ง

"เอ็งไปทำใครท้องวะ ถึงทำหน้าเซ็งโลกขนาดนั้น แล้วเสื้อไปโดนใครเยี่ยวราดมาวะ" สมชายเพื่อนสมัยเรียนมหาวิทยาลัยที่เดียวกันกับสมปอง ทักทายตามประสา

"เยี่ยวไรวะ แดงเถือกซะขนาดนี้ ข้าเดินเข้าร้านมานี่ ก็เจอแจคพอตเลยวะ อีเตี้ยที่ไหนไม่รู้ เมาแล้วแมร่งเดินมาชนแก้วน้ำรดข้าซะงั้น ข้าเห็นเป็นผู้หญิงนะ ข้าเลยไม่อยากถือสาเอาความ"

"เอ๊ยๆๆ ดูสาวโต๊ะนั้นดิ แหล่มเลยวะ..." สมจ๊าด หนุ่มกระเหรี่ยงหัวคนเมืองชี้ไปทางโต๊ะสาวกลุ่มหนึ่ง

สมชาย "เอ็ง หมายถึงสาวเสื้อแดง ผมยาวคนนั้นรึเปล่าวะ"

สมจ๊าด "นั่นเลย เป๊ะ!"

สมปอง "เอ๊ยๆๆ นั่นอีเตี้ยที่เดินมาชนข้านี่หว่า"

สมจ๊าด "เสื้อแดงแรงฤทธิ์ นั่นอะนะ"

สมปอง "ไม่ใช่ ข้างๆเขาดิ นั่นอ่ะ อีเตี้ย นมโตนั่นแหละ ที่เมาแล้วมาเดินชนข้าตั้งแต่หน้าร้าน"

สมจ๊าด "ฮ่าๆๆ... เออ ว่ะเอ็งนี่ซวยจริง"

สมปอง "ถ้าเป็นแม่สาวเสื้อแดง แรงฤทธิ์คนนั้นข้าจะไม่ว่าสักคำเลย"

สมชาย "พวกเอ็ง ลองดูดิ ทั้งโต๊ะนั้น แจ่มๆ กันทั้งนั้น มีอีเตี้ยคน หลงมาได้ไงวะ"

สมปอง เสริมทัพ "นั่นดิวะ สงสัยแมร่งคงคิดว่าตัวเองสวย หารู้ไม่ ยิ่งคบกันตัวเองยิ่งดับ"

สมจ๊าด "เอ๊ย ทำไมวะ คนจะคบเป็นเพื่อนกันต้องมีหน้าตาเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยหรอวะ ถ้างี้ข้าก็เป็นเพื่อนพวกเอ็งไม่ได้ดิ เพราะพวกเอ็งหล่อสู้ข้าไม่ได้สักคน"

สมปอง และสมชาย พร้อมใจประสานเสียง "โถ่ ไอ้จ๊าดดดดด"

สมปอง "พวกเอ็งดูสาวเสื้อแดงของพวกข้าดิ โอ๊ย ตูดเป็นตูด นมเป็นนม หน้าเอาหน้าไปซุกระหว่างอก เอากระดอไปซุกระหว่างขา"

สมจ๊าด "ไอ้หื่นเอ๊ย ก่อนเอ็งจะยัด ต้องข้าก่อนเว้ย"

สมชาย "ไอ้จ๊าด ข้าว่าอย่างเอ็งต้องอีเตี้ยนมโตคนนั้นวะ เตี้ยๆสั้นๆป้อมๆ เหมาะกับกระเหรี่ยงอย่างเอ็งวะ"

สมจ๊าด "เอ็งก็เอาเองเหอะ ไอ้ชาย พันธุ์อย่างนี้มันบ้านๆไปวะ ของข้าต้องสาวเสื้อแดงแรงฤทธิ์เท่านั้นเว้ย"

สมปอง "ข้ายิ่งเห็นอีเตี้ยนั่น ยิ่งหงุดหงิดวะ คนไรวะ เตี้ยสั้นแล้ว แถมเมายังเหมือนหมาอีก ดูๆ ดูมันดิ สมเพชวะ"

สมชาย "ไอ้ปอง เคยได้ยินไหมวะ เกลียดสิ่งมักจะได้สิ่งนั้น"

สมปอง "งั้นข้าเปลี่ยนก็ได้ ข้าเกลียดสาวเสื้อแดงนั่นจังเลยวะ…ฮ่าๆๆ"

สมจ๊าด "ข้าว่าอีเตี้ยนั่น ต้องเสร็จแล้วแน่ๆเลยวะ ดูมันเต้นดิ แหกแข้งแหกขาได้อีก"

สมชาย "ท่านี้เขาเรียกว่า ตากหอย"

สมปอง "อะไรของเอ็งวะ ท่าตากหอย"

สมชาย "เอ็งลองดูดิ ยกแข้งขาซะขนาดนั้น หอยแมร่งคงจะเน่า หรือเปียก เลยต้องยกขาให้ลมเป่าหอยให้แห้ง"

สมจ๊าด "โหยไอ้ชาย เอ็งนี่คิดได้เนอะ พูดซะ กลิ่นแมร่งโชยมาถึงนี่เลยวะ กลายเป็นอีเตี้ย หอยเน่า"

ในขณะที่สามหนุ่มกับกำลังนินทาอีเตี้ยคนนั้น โดยหารู้ไม่ว่า อีเตี้ยนั้นรู้ตัวว่าเจ้าหนุ่มทั้งสามคนกำลังพูดถึงตนกลับกลุ่มเพื่อนเพราะสังเกตได้จากแววตาที่ทอดผ่านมา แต่ด้วยฤทธิ์เหล้า เจ้าหล่อนจึงคิดว่าเจ้าหนุ่มทั้งสามสนใจตน จึงยกแก้ว เชื้อเชิญหนุ่มทั้งสาม

นี่เป็นตัวอย่างการนินทาที่ดี นินทาในแง่ลบ แต่ส่งผลในเชิงบวก คนที่ถูกนินทาไม่รู้สึกว่าโดนนินทา เป็นการนินทาที่น่าเอาเป็นตัวอย่าง

ผมว่าการนินทา ไม่ใช่สิ่งที่ผิด เพราะการนินทาคือการพูดถึง เล่าเรื่องซึ่งกันและกัน โดยใส่อารมณ์ความรู้สึก และทัศนคติของตนเองไป เพื่อให้เกิดสีสันและอรรถรสในการพูดถึง

แต่คงไม่ดีแน่ ถ้าการนินทานั้นไปถึงหูผู้ถูกนินทา หรือทำให้ผู้นินทารู้ตัว และถ้ายิ่งเป็นการนินทาว่าร้ายกันอีก ผมคิดว่ายิ่งจะทำให้เกิดความรู้สึกไม่ดีต่อผู้ถูกนินทา และอาจจะทำให้เกิดเรื่องหรือปัญหาต่อกันได้

แต่ก่อนผมเคยโกรธคนที่นินทาผม เพราะว่าเนื้อหาของการนินทานั้น มันไม่ดีและทำลายความรู้สึกของผมเป็นอย่างมาก

แต่มาปัจจุบันนี้ผมเริ่มไม่สนใจกับคำนินทา เพราะว่ามันเป็นการห้ามกันไม่ได้ เขาว่ากันว่า หยุดฟ้า หยุดฝนไม่ได้ฉันใด หยุดคำนินทา ครหาในหมู่คนกันเองก็ไม่ได้ฉันนั้น แต่สิ่งที่ผมอยากจะบอก คือมารยาทในการนินทา ถ้าไม่อยากจะให้เกิดเรื่องหรือยังอยากจะให้มิตรภาพคงอยู่เช่นเดิม ผมว่าควรจะนินทาโดยไม่ให้ฝ่ายที่ถูกนินทารู้ตัว เพราะบางท่าทาง บางกริยา การแสดงออกของผู้กระทำการนินทานั้น มันไม่น่ามองมองชมเลย

การมองผู้ถูกนินทา ตั้งแต่หัวจรดเท้า หรือมองด้วยแววตาฉงน สมเพช ของกลุ่มผู้กระทำการนินทาบางคนมันพาลจะทำให้เกิดปัญหาต่อกัน

ป.ล.

- ในขณะที่คุณกำลังอ่านอยู่นี้ รู้ตัวกันรึเปล่าครับ ว่าผมกำลังนินทาพวกคุณอยู่

- "นินทาไม่ให้รู้ตัว ตอแหลอย่าให้จับได้"

- ถ้าคุณเป็นอีเตี้ยนั่น แล้วรู้ว่าชายหนุ่มทั้งสามกำลังพูดถึงคุณในทางที่ไม่ดีแบบนี้อยู่ ความรู้สึกของคุณเป็นอย่างไรครับ?