เพื่อนเพื่อนครับ

สำหรับคนที่ทำงานบริษัท เป็นพนักงานกินเงินเดือนตาดำดำ เป็นข้าราชการเช้าฟาดผัดฟักเย็นฟาดฟักผัด คงจะเข้าใจกันดีเรื่อง

คับที่อยู่ได้ แต่คับใจอยู่อยาก

ทุกวันนี้ผมก็กำลังประสบปัญหาประมาณนั้นอยู่ แต่ขอแก้ใหม่เป็น

"ครับพี่" อยู่ได้ แต่ถ้าจะครับหัวใจ(เราเอง)อ่ะอยู่ยาก

ผมเคยออกแบบคำถามที่ใช้ตอนสัมภาษณ์พนักงานขึ้นมาคำถามหนึ่ง
จุดประสงค์ของมันคือ วัดว่า คนคนนั้นเป็นคนที่ deal กับงาน หรือ deal กับคน
ผมถามว่า
"ให้่เลือกระหว่างคนดี แต่ระบบห่วย กับ คนห่วยแต่ระบบดี คุณจะเลือกอะไร?"
ส่วนมากผมจะเจอแต่คำตอบเดิมๆ คือ ขอเลือก "คนดี" มากกว่า

เพราะอะไร?

80กว่าเปอร์เซ็นต์ ของผลการวิจัยแห่งสำนักงานวิจัยเพื่อคนเปลี่ยนงานแห่งชาติ หรือ สปช. โดยมีผมเป็นเจ้าสำนักพบว่า
They didn't quit their job but they quit their boss.
แปลเป็นภาษาไทยว่า คนเราบางครั้งก็ไม่ได้ลาออกจากงาน แต่ลาออกจากหัวหน้า/เจ้านาย ของตนเองมากกว่า

บางคนทำงานได้ไม่พ้นโปรฯ(4เดือน)ก็ลาออก
บางคน 1 วัน เข้ามาเทรน แล้วก็หายตัวไปเลย

ผมเองก็ไม่ทราบเหมือนกันว่า "อย่างไหนถึงจะเรียกว่า เร็ว เกินไป..."

จะมี IT guy คนไหนแถวๆ นี้เข้าใจความรู้สึกของพวก admin บ้างมั้ยครับ